در گذشته‌های نه‌چندان دور در زادگاه نگارنده یعنی روستای رباط نمکی در شمال خرم‌آباد، یکی از بستگان چوپانی داشته به نام «صفرعلی»، این بنده خدا آدم صادق و از قضا خجالتی بوده و خیلی تلاش می‌کرده رضایت صاحب گله را جلب کند.
لذا سرِ وقت گوسفندها را به چرا می‌برده و با کم‌ترین دستمزد و انعام هم راضی می‌شده؛ صاحب گله هم برای خوشایند چوپان مزبور هم در پیش رو و پشت سر او می‌گفته «ماشاءالله به صَفَر قَجَر»(قجر جدای از نام طایفه قاجار، در اصطلاح محلی و لری خودمان به معنی آدم کم‌غذا و کم‌خرج معنی می‌دهد.)
خلاصه کلام این که افراد خانواده، دوستان و آشنایان صاحب گله و ارباب، آن‌قدر به این فرد ساده‌دل می‌گویند «صفر قجر» که طفلک در رودربایستی می‌افتد و با آن همه زحمت و مرارت که می‌کشیده از سفره غذا چند لقمه کوچک بیشتر در دهان نمی‌گذاشته تا این که بعد از مدتی صفرعلی مادرمرده ضعیف و ضعیف‌تر شده و در نهایت یک روز می‌بینند که گله گوسفندان در کوهستان رهاشده و خبری از چوپان نیست.
صاحب گله و تعدادی از همسایه‌ها برای پیدا کردن صفر به کوه و دشت می‌زنند تا این که چوپان نگون‌بخت را می‌بینند که در پای درخت بلوطی دراز به دراز افتاده و از شدت ضعف و گرسنگی غش کرده و رو به موت است.
حکایت صفرعلی بخت‌برگشته بی‌شباهت به حال و روز ما لرستانی‌ها نیست؛ در عین این که لرستان از دهه‌های گذشته تاکنون از نظر شاخص فلاکت (بی‌کاری و تورم) در صدر جدول استان‌های کشور قرار دارد تا می‌خواهیم حقمان را مطالبه کنیم با غیور و سلحشور خواندنمان به‌اصطلاح ما را «باریک اله مس»(بارک‌الله مست) می‌کنند و ما هم سرمست از این توصیف دهان پُرکن، خواسته‌مان از یادمان می‌رود.
نصف لرستان را آب برده و بیشتر مردم مناطق سیل‌زده استان در شرایط بسیار سختی گذران زندگی می‌کنند، بیشتر کارخانه‌های مهم استان یا راکد و تعطیل هستند و یا با مشکلات نقدینگی و سرمایه در گردش دست‌وپنجه نرم می‌کنند و برخی دیگر را هم بانک‌ها مصادره کرده‌اند و کارگران این واحدها نیز بی‌کار شده‌اند.
در این میان در جدیدترین اقدام ناروا در حق مردم لرستان، در عین ناباوری و در سایه سکوت مسئولان و نمایندگان لرستان در مجلس شورای اسلامی، استان لرستان را از فهرست استان‌های محروم کشور حذف کرده‌اند!
برخی از مسئولان استانی این قضیه را تکذیب کرده و می‌کنند؛ ولی «تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها»؛ اگر گفته مسئولان را باور کنیم، پس چرا در هفته‌های اخیر توزیع شیر در مدارس 8 استان محروم کشور تصویب‌شده ولی نام لرستان در بین این استان‌ها نیست؟
معاون پشتیبانی وزارت آموزش‌وپرورش در مصاحبه اختصاصی با خبرگزاری صداوسیما با اشاره به این‌که از ابتدای آذرماه طرح توزیع شیر مدارس در ۸ استان آغاز شده است، گفته:«استان‌هایی که شاخص محرومیت به‌ویژه در زمینه تغذیه داشتند در اولویت قرار گرفتند.
وی با بیان این که توزیع شیر در همه دوره‌های تحصیلی ۸ استان خواهد بود، افزوده: اولویت با دوره ابتدایی خواهد بود.«
ظاهراً این تصمیم ناعادلانه در پنجمین جلسه بررسی طرح توزیع شیر رایگان در مدارس مناطق محروم گرفته شده و بر اساس آن توزیع شیر در استان‌های بوشهر، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان، کرمان، ایلام، خوزستان، کهکیلویه و بویراحمد و هرمزگان تا پایان سال تحصیلی اجرا می‌شود و دانش آموزان مناطق محروم لرستان که بیشترشان از پوکی استخوان و سوءتغذیه رنج می‌برند در این طرح دیده نشده‌اند!
گویا بی‌مهری در حق مردم لرستان تمامی ندارد؛ در سال‌های پایان جنگ تحمیلی هم برای بازسازی استان‌های جنگ‌زده و برای شتاب توسعه این استان‌ها، بودجه ویژه‌ای اختصاص می‌یابد، متأسفانه در حالی که لرستان پس از استان خوزستان دومین استان آسیب‌دیده از جنگ تحمیلی عراق علیه ایران است، نام این استان از فهرست این استان‌ها حذف می‌شود و هم چون حال و گذشته، هیچ صدای اعتراضی از مسئولان و نمایندگان وقت لرستان در مجلس بلند نمی‌شود!
محمد محمدی زاده استاندار وقت لرستان در دولت سازندگی که پارسال برای ضبط یک برنامه تلویزیونی در شبکه افلاک حضور یافته بود، پرده از این ماجرای ناراحت‌کننده برداشت و آن را رسانه‌ای کرد.
حالا هم با تصویب طرح توزیع شیر رایگان در مدارس مناطق محروم کشور، صدای هیچ نماینده‌ای از لرستان در صحن علنی مجلس بلند نشد و هیچ‌کدام از 9 نماینده لرستان از حق دانش آموزان لرستانی دفاعی نکردند!
به نظر می‌رسد در مواقع این‌چنینی لرستان نیاز به نماینده‌ای مثل نادر قاضی پور نماینده مردم ارومیه دارد تا از حق این مردم مظلوم دفاع کند؛ بدون تردید اگر هم چون لرستان، اجحافی در حق مردم استان آذربایجان غربی صورت می‌گرفت، آقای قاضی پور با همان لهجه شیرین آذری عرصه را بر مسئولان دولتی تنگ می‌کرد و تا حق مردم حوزه انتخابیه‌اش را نمی‌گرفت از پای نمی‌نشست.
 
 
 
 





مصطفی رباطی/یافته

 

ماشاءالله به صَفَر قجَر


توجه: هرگونه استفاده از مطلب با ذکر منبع و نام نویسنده، نشانه‌ی احترام شما به تلاش آن‌ها است.