یافته، اولین پایگاه خبری دارای مجوز در لرستان

چندی پیش در  این پایگاه خبری و برخی رسانه‌های مجازی و بومی استان لرستان مطلبی به نقل از آقای «عبدالرضا سیفی» سرپرست رایزنی فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در اندونزی درج شده که با توجه به اهمیتی که این مطلب در روشن شدن گوشه‌ای از تاریخ لرستان دارد لازم دانستم نگارنده نیز با توجه به مطالعاتی که در حوزه تاریخ لرستان داشته‌ام مطالبی بر آن بیفزایم. موضوع از این قرار است که آقای سیفی به نقل از پروفسور «وان حسین عظمی» که گویا دکترای ادبیات زبان فارسی خود را در تهران گرفته، می‌نویسد که خانواده‌های لر در سال 355 قمری در زمان «نصرالدین بدر» حاکم لرستان، از ایران به اندونزی آمده و دهکده‌ای به نام لُرین (Lorin) را که بعدها بنام لِران مشهور شد، بنا کردند. پیش از پرداختن به موضوع عین مطالب آقای سیفی نقل می‌شود:
 

نمونه‌ای از حضور تاریخی ایرانیان در اندونزی
خانواده‌های لر در سال 355 قمری در زمان (نصرالدین بدر) حاکم لرستان، از ایران به جاوه آمدند.
طی جلسه‌ای که با یکی از اساتید دانشگاه اندونزی (UI) داشتم، ایشان به تحقیق خود پیرامون تاریخچه ورود اسلام به اندونزی و مهاجرت تعدادی از مردم ایران از منطقه لرستان به این کشور اشاره نمود. از آنجا که این مطلب برایم جالب به نظر می‌رسید از ایشان خواستم تا این بخش از تحقیق خود را برایم ارسال نماید. مطلب زیر عیناً از پژوهش «ترجمه کتاب تاج السلاطین اثر بخاری الجوهری -از متن مالایی- قرن هفدهم میلادی- نوشته دکتر باستیان زولینو استاد دانشگاه اندونزی (UI) نقل می‌گردد:)) معتبرترین اسناد در خصوص نشر اسلام در اندونزی، کتیبه‌های اسلامی-غالبا سنگ قبرها-کتابها و یادداشت‌های سیاحان از مشاهدات خویش است. قدیمی‌ترین سنگ‌قبر به‌جا مانده از مسلمانان و اولین سند به زبان عربی در جنوب شرقی آسیا که تاریخی مشخص بر آن ثبت‌شده، در -لِران (Leran) در شرق جاوه به دست آمده است. این سنگ‌قبر متعلق به زنی به نام (فاطمه بنت میمون بن هیبت ا...) است که یک مبلغه و معلمه دین اسلام بوده و در پیشرفت اسلام در جاوه شرقی سهم عمده‌ای داشته است. وی در سال 475 قمری.1082 میلادی فوت کرده است- مقبره فاطمه در دهکده لِران در منطقه (گرسیک) نزدیک شهر سورابایا در جاوه شرقی واقع‌شده است-پروفسور وان حسین عظمی در مقاله (گسترش اسلام در آچه، از آغاز تا قرن شانزدهم میلادی) می‌نویسد که خانواده‌های لر در سال 355 قمری در زمان (نصرالدین بدر) حاکم لرستان، از ایران به جاوه آمدند و دهکده‌ای به نام لُرین (Lorin) را که بعدها بنام لِران مشهور شد، بنا کردند.»
با جستجو از طریق گوگل مپ بر اساس آدرسی که در گزارش بالا آمده به منطقه‌ای در شمال منطقه گرسیک رسیدم که به همین نام در نقشه وجود دارد. البته بررسی اینکه آنچه که در تصاویر ماهواره‌ای مشخص شده دقیقاً همان منطقه مورد نظر مقاله است نیاز به بررسی بیشتر دارد. (مطلب منتشر شده در پایگاه خبری یافته 16 خردادماه 96)


لازم به توضیح است که نگارنده اخیرا کتابی را با عنوان «لرستان در روزگارآل بویه» منتشر کرده‌ام.این کتاب درباره یکی از سلسله‌های محلی تاریخ ایران موسوم به «سلسله آل حسنویه» یا خاندان حسنویه برزیکانی می‌باشد که در فاصله سال‌های 350 تا 405 قمری بر بسیاری از مناطق غربی ایران ازجمله لرستان، کرمانشاه، ایلام و بخش‌هایی از همدان و خوزستان حکومت کردند. بزرگ‌ترین امیر این سلسله «بدر پسر حسنویه برزیکانی»(369 ت 405 ق) بود. او فرمانروایی بزرگ بود. خرم‌آباد را که در آن زمان شاپور خواست نامیده می‌شد به پایتختی برگزید و قلعه فلک الافلاک را که دژ مستحکمی در میان شهر بود مقر حکومت خود کرد. بدر کارهای عمرانی بسیاری در قلمرو خود احداث کرد و در تحولات سیاسی سلاطین آل‌بویه و خلفای عباسی نقش برجسته‌ای داشت. او از طرف خلیفه عباسی «القادر» ملقب به «ناصرالدین و الدوله» شد. این دوره از تاریخ لرستان را باید «عصر طلایی» لرستان نامید. در این دوره، ده‌ها اثر تاریخی همچون پل‌دختر، پل کلهر، پل گاومیشان، پل کشکان، پل کاکارضا، مساجد‌، قلعه‌ها، آرامگاه‌ها، قنات‌ها و آب‌انبارها و ... به یادگار مانده که امروزه جزو شاه‌کارهای هنر معماری ایران محسوب می‌‌شوند.
آنچه از مطلب پرفسور وان عظیمی بر می‌آید با توجه به مشابهت نام نصرالدین بدر با بدر ابن حسنویه که در برخی از منابع تاریخی از او با توجه به لقبی که خلیفه عباسی به او داده با نام «ناصرالدین بدر» هم یاد شده گویا این داستان واقعیت تاریخی دارد. پرفسور عظیمی این مطلب را از کتاب «تاج السلاطین» اثر بخاری الجوهری -از متن مالایی- قرن هفدهم میلادی نقل کرده که بهر روی استناد تاریخی نیز دارد. منتهی تاریخ 355 قمری که مهاجرت لرها به اندونزی در زمان بدر صورت پذیرفته با تاریخ حکومت بدر 369 تا 405 قمری کمی مغایرت دارد. بهر روی اگرچه این حادثه در منابع دست‌اول فارسی نیامده ولی با توجه به این مأخذ ذکرشده قطعاً جنین مهاجرتی رخ داده است؛ اما علت مهاجرت لرها به اندونزی در حدود هزار سال پیش با توجه به این بعد مسافت چه بوده است؟ آیا مهاجرت آن‌ها براثر فشار سیاسی صورت گرفته؟ یا منازعات ایلی و طایفه‌ای؟ و یا برای حفظ عقیده مذهبی خود؟ بهر روی دلیل این مهاجرت چندان روشن نیست. سؤال دیگر اینکه تعداد لرهایی که به اندونزی مهاجرت کردند چه تعداد بوده است؟ و آیا هنوز آثاری از زبان و فرهنگ لری در میان بازماندگان این مهاجرین در اندونزی و منطقه یا دهکده‌ای بنام لرین یا لران وجود دارد یا خیر؟ این‌ها پرسش‌هایی است که هنوز در پرده ابهامند و نیازمند تحقیق و تفحص بیشتراست. نگارنده تلاش نمود با کاردار ایران در اندونزی جناب آقای سیفی تماس برقرار کند شاید سرنخ‌های بیشتری در باره این موضوع به دست آورد ولی تاکنون موفق نشده است. در پایان جهت اطلاع خوانندگان در مورد کشور اندونزی خاطرنشان می‌شود:
 
"اندونزی کشوری است در جنوب شرق آسیا و اقیانوسیه با 17508 جزیره و چهارمین کشور پرجمعیت جهان با بیشترین جمعیت مسلمان دنیا می‌باشد. گینه‌نو، مالزی، تیمور شرقی، استرالیا، فیلیپین و سنگاپور همسایگان این کشورند. کلمه اندونزی از دو کلمه ایندو (Indu) با ریشه لاتین و کلمه نسوس (Nesos) با ریشه یونانی به معنای جزیره گرفته شده است. پایتخت اندونزی، جاکارتا است. سوماترا، کالیمانتان (بُورنِئُو)، سولاوِسی و پاپوآ (گینة نو) دیگر جزایر بزرگ اندونزی هستند. جزیره جاوه نیمی از جمعیت اندونزی را در خود جای داده و قلب فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و تاریخی اندونزی محسوب می‌شود و موقعیت مرکزی را در مجمع الجزایر اندونزی دارد... اندونزی با نزدیک 250 میلیون نفر جمعیت و با توجه به وجود اقوام و ادیان متفاوت در آن، به تنوع و گوناگونی موجود با شعار «وحدت در عین کثرت" احترام می‌گذارد. در حال حاضر 88 درصد از جمعیت این کشور مسلمان و اکثریت آنان بر مذهب شافعی هستند.
 




سعادت خودگو
 
 

دیدگاه‌ها   

#1 محمدآریان 1396-03-24 11:14
تشکر
جالب بود
انشاالله محققین دراین خصوص بیشترتحقیق کنند
نقل قول کردن
#2 خوشین دلفان 1396-03-24 12:55
با سلام
ضمن عرض خسته نباشید و ارزوی قبولی طاعات و عبادات.
کاش پژوهشگران هویت دوست و اصالت گرا به جای پرداختن به اینچنین مسائلی که در نهایت نتایجش سرشار از ابهام و شک است. بر روی مسائل حال و روز امروز لر و لرستان کار کنند که کاملا روشن و واضح است.
لرستانی ( کل سرزمین لرستانات) یعنی تمامی استانهای لر نشین کشور، با دارا بودن بیش لز ۷۰درصد از ذخایر ملی و اب های شیرین کشور در پایین ترین مرتبه رفاهی کشور قرار دارد.
لرستان( لک و مینجایی و بختیاری و ثلاث) از فقر و بی نوایی به جان آمده . دلیل و علل اینها بررسی شود که گره از مشکل مردم وا شود.
اینکه عده ای در فلان کشور اصالتا لر بوده اند چه عایدی برای ما لر تباران دارد. والا اگر انها در ان کشور بفهمند که قراره به قومی نسبت داده شوند که بیشترین امار بیکاری و خودسوزی را در کشور ایران دارد هرگز به این اشنایی و قرابت راضی نخواهند بود.
تحقیق و پژوهش عالیست اما ایا مشکل اساسی لر در حال حاضر پیدا کردن برادران خود در کشوری دیگر است؟
خدای نکرده مطالب بنده را از باب ضدیت با پژوهش بررسی نکنید. بنده دلسوز هویت قوم لر هستم.
نقل قول کردن
#3 اکبر-ظ 1396-03-24 21:30
تحقیقات بیشتری باید صورت بگیرد . اینکار تحقیقات را باید به اساتید و دانشجویان علاقمند در رشته های تاریخ و باستانشناسی واگذار کرد .
نقل قول کردن
#4 امیر 1396-03-25 15:38
دوست خوبمون خوب اشاره ای کرد،یزد با اینکه نه آب داره نه تاریخ داره نه منابع طبیعی داره ولی ثروتمند ترین مردم ایرانو داره میدونید چرا؟چون منابع لرستان فروخته میشه پولش صرف آبادانی شهرهایی مثه یزد میشه بعد که میخوای بری خواستگاری یه دختر یزدی با اکراه میگن طرف لره،خوب اگه لریم پس بزارید خودمون منابعمومو بفروشیم پولشو صرف آبادانی کنیم اون وقت ببینیم بعد از ده سال ما کجاییم شما کجایید اگرم هم وطنیم پس این با اکراه لرگفتنه ازکجا میاد؟این مقالات به درد ما نمیخوره،میخوام صد ساله سیاه همخون نداشته باشم اونور دنیاکه اگه پاشون بیفته اینور مارو ببینن میگن اوه نو نو وی آر کورد...چون ما لرا داریم میریم به قهقرا...بابا ول کنید لرو کردو الان ماتو یه سرزمینی هستیم که هم آب داریم هم نفت هم نیروی کارهم طبیعت هم تاریخ هم مکانایه خاص توریستی ولی بدبختیم...اگه ابصارو خودمون دست بگیریم به قران ثروتمند ترین کشور دنیا میشیم...ولی ....
نقل قول کردن
#5 یک خرم ‏آبادی 1396-04-04 13:13
نکته جالی بود. امیدوارم نتایج تحقیقات بیشتر را هم ارائه کنید
نقل قول کردن
#6 تاراز 1396-04-09 10:36
سالانه ۱۱ میلیارد متر مکعب آب از استان لرستان بدون استفاده به خوزستان میریزد و ثانیه ای ۱۸۰ میلیون لیتر به قمرود میرود اما روستاهای کوهدشت و پلدختر و خرم آباد با مشکل جدی آب روبرو هستند. تمام کارگران خط تولید کارخانه های اصفهان و ساوه و قم و اراک جوانان فوق لیسانسه و لیسانسه لر تباری هستند که روزی دوازده ساعت کار میکنند برای یک میلیون و دویست هزار تومان. استان ایلام با پانصد هزار نفر جمعیت بیمارستان فوق تخصصی سوانح و سوختگی مجهز دارد ولی استان لرستان با دو میلیون نفر جمعیت حتی یک درمانگاه سوختگی هم ندارد و بیماران باید تا تهران و اصفهان بروند. خب مسولان و مدیران ارشد دولت این همه محرومیت و نا برابری را ببینند و یک قدم مثبت برای مردم این استان مظلوم بردارند
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تذكر: نظرات حاوي توهين يا افترا به ديگران، مطابق قوانين مطبوعات منتشر نمي‌شوند

بازگشت به بالا