یافته، اولین پایگاه خبری دارای مجوز در لرستان

درّه نسو کمتر از 30 کیلومتر با خرم‌آباد فاصله دارد. از جادّه خرم‌آباد به سمت آبشار نوژیان و پس از گذر از سه روستای بزرگ ده باقر، ده سرخه و چوب‌تراشان به یک دوراهی می‌رسیم. سمت چپ به آبشار نوژیان و جاده سمت راست ما را به سوی کوه تاف و درّه نسو رهنمون می‌سازد. این جادّه تماماً به فاصله پنج کیلومتر سربالایی و از میان جنگلی نیمه انبوه و زیبا کشیده شده است. زمانی که سربالایی تمام می‌شود به ناگاه تصویری بسیار بزرگ و بسیار زیبا از آسمان آبی‌رنگ و درّه‌ای دل‌انگیز در دامنه کوهستان هشتاد پهلو ظاهر می‌شود.
این منظرة بی‌بدیل از چنان زیبایی خدادادی برخوردار است که برای لحظاتی انسان را در خود غرق می‌کند و بی‌اختیار محو تماشای این موهبت الهی می‌شود. درّه نسو با درختان زیبای بلوط، زالزالک وحشی، گلابی وحشی، پسته وحشی و درختچه‌های گَوَن پوشیده شده است و گستره آن تا دامنه‌های هشتاد پهلو همچون یک نقاشی سحرآمیز رنگ‌آمیزی شده است. عاشقان طبیعت و گردشگران زیبایی‌های شگفت‌انگیز آن را تحسین می‌کنند و برای گشت‌وگذار و کسب آرامش دلشان را به آن می‌سپارند و از زیبایی‌های مسحورکننده آن لذّت می‌برند.
برای تماشای دوباره زیبایی‌های دره نسو، بعد از حدود سه سال عازم منطقه جنگلی کوهستان هشتاد پهلو شدم. از دوراهی نوژیان – تاف به سمت راست پیچیدم و در حالی که آن پنج کیلومتر سربالایی انتهایی را طی می‌کردم برای تماشای همان منظره بی‌بدیل درّه نسو لحظه‌شماری می‌کردم. سربالایی تمام شد و خود را در برابر همان تصویر زیبا و همان منظره رؤیایی یافتم. آسمان آبی‌رنگ و درّه نسو در دامنه کوهستان پر شکوه هشتاد پهلو همچنان زیبا و پر غرور خودنمایی می‌کرد. لحظاتی غرق تماشای درّه نسو و برف‌های کوهستان شدم. سه سال پیش من بودم که با درّه نسو حرف می‌زدم و زیبایی‌هایش را تحسین می‌کردم. این بار قضیه کمی فرق می‌کرد. انگار درّه نسو با من حرف می‌زد و درد دل‌هایش را در گوش‌هایم زمزمه می‌کرد. بر فراز همان بلندی نگاهم را از منتهی‌الیه سمت راست درّه به‌سوی منتهی‌الیه سمت چپ آرام‌آرام چرخاندم. با دقّت بسیار به درختان تازه شکوفه زده و به پستی‌وبلندی‌های درّه خیره شدم.
درّه نسو هنوز شادابی و طراوت سحرآمیز خود را حفظ کرده بود و اگرچه سربلند و پرشکوه مرا نگاه می‌کرد ولی آثار تخریب و تجاوز ناجوانمردانه از چهره زیبایش نمایان بود. قطع درختان در آن گسترة طبیعی و کم شدن پوشش جنگلی آن کاملاً به چشم می‌خورد. گلّه‌های بز و گوسفند در گوشه‌کنار در حال چریدن بودند. در بعضی نقاط درختان را با بی‌رحمی قطع کرده بودند و عرصه‌های بجای مانده را نیز شخم زده بودند. باورم نمی‌شد در دل جنگل‌های زاگرس و در دامنه کوهستان پرشکوه هشتاد پهلو عده‌ای جاهل و حریص چنین به طبیعت معصوم و زیبای لرستان یورش برده و با قساوت درختان زیبا و کهن‌سال را قلع‌وقمع کرده باشند.
در قسمت‌های انتهایی و در عمق درّه، باز هم درختان بسیار قطع شده و تنه آن‌ها رها شده بود. بی‌تردید، بعضی عشایر کوچ رو با چنین ترفند زشتی قبل از ترک محل اتراق خود، درختان سبز و زنده را قطع کرده تا برای سال بعد از تنه‌های آن‌ها بهره‌برداری کنند. بدیهی است تنه‌ها تا سال بعد کاملاً خشک می‌شوند کسی هم نمی‌تواند برای استفاده از تنه‌های خشک به آن‌ها ایراد بگیرد! در حقیقت، آن‌ها نمک را خورده و با شکستن نمکدان محل را ترک می‌کنند.
به‌هرحال، دیدار دوباره‌ام از این درّه زیبا با نگرانی و تشویق همراه بود این ثروت‌های بی‌بدیل خدادادی را چه آسان از دست می‌دهیم و چه آسان اجازه می‌دهیم عده‌ای جاهل و از خدا بی‌خبر و به دور از نظارت متولیان امر میراث طبیعی‌مان را به‌راحتی به تاراج ببرند.
اگر جاهلان و متجاوزین از ویژگی‌های بسیار حیاتی و راهبردی جنگل‌ها بی‌اطلاع باشند، متولیان امر و کسانی که برای حفاظت از جنگل‌ها و منابع طبیعی از دولت حقوق دریافت می‌کنند قطعاً می‌دانند که درختان زیبای درّه نسو در عرصه‌ای به وسعت تقریبی 1000 هکتار سالیانه به اندازه میلیون‌های لیتر آب سفره‌های زیرزمینی را تغذیه می‌کنند، در یک تبدیل به احسن خارق‌العاده هزاران کیلوگرم گاز کربنیک هوا را جذب می‌کنند و به‌جای آن میلیون‌ها لیتر اکسیژن حیات‌بخش تولید می‌کنند، در حالی که در تابستان‌های گرم هوا را خنک نگه می‌دارند، هزاران کیلوگرم گردوغبار هوا را نیز جذب می‌کنند و پناهگاه امنی برای حیات‌وحش در حال انقراض منطقه به شمار می‌آیند.
بی‌تردید، ثبت ملی درّه نسو به عنوان میراث طبیعی نوع بشر، یکی از بهترین راهکارهای ممکن برای حفاظت و احیاء این درّه بسیار زیبا محسوب می‌گردد. مدیریت اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری لرستان باید پیش‌قدم شده و با همکاری مدیریت اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری لرستان این امر بسیار مهم را به انجام برسانند.
ثبت
 ملی درّه نسو باعث می‌شود مدیرت ارشد استان و دستگاه‌های ذی‌ربط توجه بسیار بیشتری به حفاظت آن معطوف داشته و با اختصاص اعتبارات ویژه این میراث طبیعی بی‌نظیر را از دسترس متجاوزین به انفال دورنگه دارند.
تخریب و نابودی جنگل‌ها و میراث طبیعی نه تنها شکرگزاری به درگاه حق به حساب نمی‌آید، بلکه مصداق بارز فساد در روی زمین است. بی‌تردید خداوند متعال از اهمال و سستی متولیان امر و متجاوزین به انفال نخواهد گذشت.

 
سیّد محمّد قاسمی/ فعال اجتماعی

دیدگاه‌ها   

#1 ناصر 1396-02-11 09:40
با سلام ؛
ایکاش چند قطعه عکس را با این نوشته همراه میکردید تا بهتر این فضای زیبا تماشا و درک میکردیم .
نقل قول کردن
#2 سید نادر 1396-02-11 10:35
سلام تشکر از توجه وریز بینی شما استاد فرهیخته..... مشابه این مشکل در روستای سرکانه بخش گریت 15 کیلومتر بعد از آبشارهای گریت در حال تخریب جنگل های بلوط صدها ساله به بهانه های مختلف من جمله باغچه ها جهت افراد متمول وپر نفوذ در حال از بین رفتن وسوختن آن درختان کهنسال اند..... وکسی هم پیگیر این زمین خواری بزرگ نیست متاسفانه....
نقل قول کردن
#3 مهرداد زرین جوئی 1396-02-11 10:39
با دورود بیکران
جناب مهندس
افزایش میزان حساسیت عمومی نسبت به منابع طبیعی ، و میراث فرهنگی و طبیعی کاری پسندیده و قابل تقدیر است !
طرح قابلیت های طبیعی منطقه ، مستند به تصاویر و توصیف علمی از ارزش های ملی پدیده می تواند ما را در مسیر ثبت ملی و یا جهانی قرار دهد .
دست شما را به گرمی می فشاریم ...
برتوان و تندرست باشید
نقل قول کردن
#4 سید نادر 1396-02-11 10:55
باسلام احسنت به دقت عمل وریز بینی شما استادفرهیخته ....واقعا جای تاسفه که طبیعت خدادادی ودرختان تناور بلوط دراثربی توجهی مسولین درحال تخریب اند... مشابه این رخداد در روستای سرکانه گریت 15کیلومتر بع از ابشارها درحال رخدادن می باشد ودرختان کهنسال بلوط را به اتش میکشند وزمین خوارارن متمول وپرنفوذ جهت ایجاد باغ ویلاهای شخصی مرتکب اینچنین جنایاتی باچشم پوشی مسولین منابع طبیعی وجنگلداری ومحیط زیست وجهادکشاورزی و...میشوند .....امیدوارم که سری هم به انجا زده شود تابیشتر از این همچون خوره جنگل ها نابود نشوند....
نقل قول کردن
#5 ابراهیم آریاوند 1396-02-11 10:59
لعنت ونفرین خداوندبرکسانی که باعث تخریب منابع طبیعی می شوند
نقل قول کردن
#6 حمید 1396-02-11 13:38
نباید یکجانبه به قضیه نگاه کرد
در ختان جنگلی خصوصا بلوط را خوب دقت کنید درختانی که هر ساله شاخه هایی از ان ها توسط مردم بومی ان منطقه هرس شده هم سر حالتر شادابتر و هم از رشد کافی برخوردار هستند در حالی که درختچه های کوچک زیادی میبینی که نه از رشد کافی برخودارند و نه تنه بزرگی دارند و لابلای آن ها شاخه های خشک زیادی میبینیم
درختان به افراد بومی نیاز دارند
مردم بومی صاحبان اصلی اون مناطق اندکه تمام نیازشون رو از طبیعت میگیرند
اونا مثل شما شهریها گاز و نفت و سوخت ندارند مجبورند برای پخت و پز و زنده موندن از سرما خودشون را با اتش حاصل از سوخت هیزم زنده نگه دارند
اون بیچاره ها با هزاران مشقت هیزم های خشک را از فواصل دور تهیه و در طول شب های طولانی هم از گرمای اون استفاده هم زغال ان را ذخیره میکنند
که افراد بی اطلاع به اصطلاح جنگل بان که حقوق دولتی میگیرند و هیچ کدوم از این سختی ها روتحمل نکرده در فصل پاییز و هنگام کوچ عشایر با ماشین های شاسی بلند ذغال عشایر را مفت ازشون میگیرند و برای مصرف خود و حتی فروش استفاده میکنند
خواهشا زود قضاوت نکنید
نقل قول کردن
#7 سپهر 1396-02-11 16:43
به نقل از مهرداد زرین جوئی:
با دورود بیکران
جناب مهندس
افزایش میزان حساسیت عمومی نسبت به منابع طبیعی ، و میراث فرهنگی و طبیعی کاری پسندیده و قابل تقدیر است !
طرح قابلیت های طبیعی منطقه ، مستند به تصاویر و توصیف علمی از ارزش های ملی پدیده می تواند ما را در مسیر ثبت ملی و یا جهانی قرار دهد .
دست شما را به گرمی می فشاریم ...
برتوان و تندرست باشید

استاد زرین جویی گرامی ممنون می شویم اطلاع رسانی کنید که روند ثبت قلعه فلک الافلاک خرم آباد در میراث جهانی یونسکو به کجا انجامید؟چند سال دیگر باید حسرت بخوریم و انتظار بکشیم؟
نقل قول کردن
#8 بی طرف 1396-02-12 07:59
خود ما شهرنشینان هم دراین میان مقصرهستیم اگربنده وجنابعالی زغال نخریم مطمئن باش که کسی مبادرت به قطع درختان برای تهیه زغال نمیکند.در این زمینه باید فرهنگسازی شود تا زمانیکه کباب یکی از بهترین غذاهای موردعلاقه ماست وکباب سر سفره گذاشتن را یک احترام خاص برای مهمان می دانیم ایین کار ادامه داردپس بیایید از خودمان شروع کنیم
نقل قول کردن
#9 اکبر-ظ 1396-02-12 17:08
به نقل از بی طرف:
خود ما شهرنشینان هم دراین میان مقصرهستیم اگربنده وجنابعالی زغال نخریم مطمئن باش که کسی مبادرت به قطع درختان برای تهیه زغال نمیکند.در این زمینه باید فرهنگسازی شود تا زمانیکه کباب یکی از بهترین غذاهای موردعلاقه ماست وکباب سر سفره گذاشتن را یک احترام خاص برای مهمان می دانیم ایین کار ادامه داردپس بیایید از خودمان شروع کنیم

عزیز نیازی به ذغال نیست کباب رو میشه با کباب پز گازی هم پخت . الان بعضی از کباب پزهایی که تو بازار میفروشند عین ذغال کباب رو برشته میکند.
نقل قول کردن
#10 طولابی 1396-02-13 09:11
دوست ارزشمندجناب آقای مهندس قاسمی ازمقاله زیبایتان لذت وافربردم.به نکات وموارد سودمندی برای حفاظت ازجنگلهای زیبا واسرارآمیز لرستان اشاره کردید.متاسفانه عدم آموزش کافی وبعضا برخوردهای قهری بدون برنامه توسط متولیان امروعدم تداوم یک برنامه منسجم, مکررموجب زخمی کردن ونابود شدن این سرمایه های لایزال خداوندی شده است.همانطوریکه مطلعیددرطبیعت زیبای چگنی هم اینگونه تخریب هادرمقیاس بسیار وسیع دردامنه های سفیدکوه توسط بهره بردان معدن سنگ ایجادشده ودردآوراینکه ازمراجع مسءول نیز مجوزاین ویرانگری رااخذکرده اند.باآرزوی موفقیت برای جنابعالی.
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تذكر: نظرات حاوي توهين يا افترا به ديگران، مطابق قوانين مطبوعات منتشر نمي‌شوند

بازگشت به بالا