یافته، اولین پایگاه خبری دارای مجوز در لرستان

شنیده بودم که ساکنان شهر لوشان در استان گیلان از هم تباران لر هستند، لذا تصمیم بر آن بود که سری به این شهر لرنشین بزنم.
خوشبختانه چندی پیش در سفر به شمال کشور، این فرصت دست داد و موفق شدم سفری چندساعته به این منطقه داشته باشم. در بدو ورود به شهر حس عجیبی داشتم، ساکنان این شهر، لری را با لهجه خرم‌آبادی صحبت می‌کنند، انگار که در محله پشت بازار یا سبزه‌میدان خرم‌آباد قدم می‌زدم، بُغض گلویم را می‌فشرد، مردم خونگرم این شهر علی‌رغم این که قرن‌هاست از سرزمین مادری جدا گشته‌اند، اما بیشتر آداب‌ورسوم و آیین‌های گذشتگان خود را حفظ کرده‌اند.
اما برعکس اکثر هم استانی‌ها که با فرزندان خود با زبان مادری صحبت نمی‌کنند، پدر و مادرها در این شهر با زبان شیرین لری با بچه‌هایشان حرف می‌زنند.
یکی از شهروندان لوشانی در این باره به نگارنده گفت:"ما با بچه‌هایمان نه فارسی، نه گیلکی بلکه لری صحبت می‌کنیم.»

موضوع دیگری که جلب‌توجه می‌کرد، این که ساکنان لرتبار لوشان، خرم‌آباد و لرستان را کعبه آمال خود می‌دانند و به این سرزمین عشق می‌ورزند.
این در حالی است که خیلی از هم استانی‌ها از وجود این هم تباران در شمال کشور بی‌خبرند!
 نتوانستم آماری از جمعیت این شهر بر اساس آخرین سرشماری سال 1395 به دست بیاورم؛ با این حال جمعیت این شهر در سال 1390 حدود 29 هزار نفر برآورد شده که اگر این آمار را مبنا قرار دهیم، پس از گذشت 5 سال، به‌احتمال زیاد، جمعیت این شهر از مرز 35 هزار نفر گذشته است.
شهر لوشان در میانه راه قزوین به رشت قرار دارد و برخلاف سایر نقاط استان گیلان، دارای آب و هوای گرم و خشک است.
این شهر از دیرباز جزء بخش طارم سفلی قزوین بوده که به دلایل سیاسی از این استان منتزع شده و به استان گیلان الحاق می‌شود، به همین سبب ساکنان شهر لوشان خواستار الحاق دوباره به استان قزوین و تبدیل‌شدن به شهرستان هستند؛ که این خواسته تاکنون محقق نشده است.
متأسفانه با هدف جلوگیری از ایجاد مرکزیت جمعیتی، بر اساس تقسیمات کشوری، لرهای تبعیدی بین چهار استان قزوین، البرز، گیلان و زنجان تقسیم شده‌اند.
همین عامل سبب شده که استعداد و نیروی انسانی این مردمان که به دلیل قرن‌ها جدایی و گسست از سرزمین مادری‌شان لرستان، دچار مشکلات و معضلات اساسی شده‌اند، پراکنده‌شده و از تجمیع ظرفیت این قوم در مناسبات اجتماعی و سیاسی استفاده بهینه نشود.



" پس از زمین‌لرزه سال 1369، با ورود مهاجران جویای کار از سایر نقاط به لوشان و منجیل، ترکیب جمعیتی این منطقه دستخوش تغییر شده است."(1)
البته هم چنان اکثریت غالب جمعیت این مناطق، لرتبار بوده ولی تاثیر سیاست‌های جمعیتی در سال‌های آینده آشکارتر خواهد شد.
مردم لوشان سال‌هاست که حسرت دیدن یک برنامه با زبان و لهجه لری از صداوسیمای مرکز گیلان را دارند.
متأسفانه رسانه‌های مکتوب، دیداری و شنیداری استان گیلان هیچ اشاره‌ای به وجود مردم لرتبار در این استان نمی‌کنند و این مردم در انزوای رسانه‌ای و فرهنگی قرار گرفته‌اند.
پیشنهاد می‌شود به‌منظور تعامل و ارتباط بیشتر مردم لوشان با سرزمین مادری خود (لرستان) مسئولان و متولیان برگزاری نمایشگاه‌های مختلف در استان، از این پس یک
یا چند غرفه از نمایشگاه‌های درون یا برون‌استانی را به شهر لوشان اختصاص دهند.
شایسته است هنرمندان و خوانندگان هم استانی نیز در اجرای برنامه‌ها و برگزاری کنسرت‌ها، اجرای برنامه در شهر لوشان را در برنامه کاری خود قرار دهند.(برای آخرین بار، در دی ماه 93  "گروه طنز سی‌قاف" خرم‌آباد با هنرنمایی سید نوری موسوی (ممه‌جو) و خوانندگی غلام‌رضا سبزعلی و امیررحمان خسروی در میان استقبال کم‌نظیر لرنشینان لوشان گيلان برای مدت 4 شب برنامه اجر کردند.)

دعوت از ورزشکاران، هنرمندان و نخبگان شهر لوشان در همایش‌ها و هم‌اندیشی‌های مختلف در ایجاد این تعامل و ارتباط دوسویه می‌تواند مفید باشد.
ضمن این که شهر لوشان و مردم این شهر لرنشین، بهترین سوژه و موضوع برای ثبت خاطرات و تهیه مستندهای اجتماعی هستند؛ سینه کهن‌سالان این دیار مملو از خاطراتِ سیاست‌های مصلحت اندیشانه صفویه و زندیه تا کوچ‌های اجباری و ظلم رضاخانی است.
فیلم‌سازان و مستندسازان و اهل‌قلم هم استانی را توصیه می‌کنم سری به لوشان بزنند؛ " لوشان، لرستانی در دل استان گیلان".
این مردم سخت به دنبال گم‌شده خود هستند؛ گم‌شده آن‌ها گذشته، هویت و سرزمین آبا و اجدادی‌شان است.
به فرموده حضرت مولانا؛ هر کسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش
این روزها فصل گل و صنوبر است و بهار از نو رسیده؛ به همین مناسبت در پایان، شعری با نام "بهار" سروده "احد چگینی" از لرتباران ساکن استان قزوین تقدیم مخاطبان فرهیخته پایگاه خبری "یافته" می‌کنم.
 
"بهار سی چنمه؟
وقتی تو وا پاپوش لریت
اردیبهشته
هی میکی
سمت حونه ایما
 
وقتی تو
تمام اوریای آسمونه
هول مه ایی
ته تنهایی مه
 
وقتی تو
مینه دسیات
یه عالمه
نرگس و شکوفه داری
 
بهار سی چنمه؟
تو خوت
هزار تا بهاری
 
وختی هزار بهار ها مینه حونه مو
بهار سی چنمه؟"





مصطفی رباطی

دیدگاه‌ها   

#1 بچه لر 1396-01-10 08:49
دوست عزیز شما چطور استان خودت را نمی بینی آیا به نظر شما مرم شهری مانند الیگودرز که بختیاری نشین هستند در رسانه های لرستان جایی دارند. کدامیک از برنامه های صدا و سیمای لرستان به مردم الیگودرز ارتباط پیدا می کند. غالب برنامه ها به زبان لکی و خرم آبادی است. ما در یک استان هستیم و همگی داعیه لر بودن داریم آنگاه شما ما را اصلا به حساب نمی آورید حال طلبکارانه از استانی صحبت می کنید که جمعیت بسیار ناچیزی لرتبار آنهم مربوط به قرون گذشته دارد؟
بهتر است آدم اول یک سوزن به خودش بزند بعد یک جوال دوز به مردم.
چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.
نقل قول کردن
#2 احسان سیفی 1396-01-10 09:47
مرم خونگرم شهر لوشان از طایفه اصیل چگنی(نام فامیل اکثریت ساکنین نیز "چگینی" است) بوده و به زبان لری و اهالی لرستان عرق خاصی دارند. پوشش این مردمان ترکیبی از گلونی (سربند یا روسری زنان لرستان) و دامن های چین دار و بلند زنان گیلکی بوده و حس مهمان نوازی و خونگرمی در ایشان بوضوح قابل لمس می باشد
نقل قول کردن
#3 عزت درگاهی 1396-01-10 09:53
درودبرجناب رباطی عزیز.بنده درسال93درمعیت عزیزان هنرمندمیهمان مردم خوب لوشان بودم وهمانطورکه شماهم فرمودین بسیارتعجب کردم هم ازبرخوردگرم وصمیمانه شان(وقتی بچه هابرای خریدبه مغازه هایشان می رفتندپول نمی گرفتندومارابالح ن برارصدامی زدند) هم لری حرف زدن اصیلشان،به مامی گفتند چرالری حرف زدن شمااینقدتغییرکر ده وبه سمت فارسی رفته باوجوداین همه سال بازهم اصالتشان راحفظ کردند،ولی متاسفانه باوجودقرارگرفتن دربین دواستان گیلان وقزوین هنوزازخیلی ازامکانات معمول محرومند،شایدگنا هشان لربودن است .
نقل قول کردن
#4 سلام 1396-01-10 10:17
مردم لر تبار شمال به زبان لری(چگینی) و لکی( غیاثوند، کاکاکاوند، شمسین) صحبت میکنند. متاسفانه به لک های شمال «کرد» میگویند گرچه خود انها خود را لک می دانند. از طوایف دیگر لر هم در این مناطق زندگی می‌کنند ولی عمدتا از طوایف ذکر شده بالا هستند
نقل قول کردن
#5 اکبر-ظ 1396-01-10 13:40
افرین اقای رباطی مقاله خیلی خوبی بود .در نواحی مرزی خراسان شمالی هم لر زیاده .
نقل قول کردن
#6 همشهری 1396-01-10 14:44
اگه تشریف ببرید اطراف خراسان شمالی شهر آشخانه اونجا هم از لر های تبعیدی هست که بسیار خونگرم ولی محروم هستن
نقل قول کردن
#7 صمد 1396-01-10 14:47
شبکه استانی فقط به زبان لکی و لری برنامه پخش میکنه، در حالی که این استان شهر ها و قوم هايي ديگه ام داره که اکثرا به لرستانی بودن افتخار میکنن.
نقل قول کردن
#8 اکبر-ظ 1396-01-10 17:51
به نقل از بچه لر:
دوست عزیز شما چطور استان خودت را نمی بینی آیا به نظر شما مرم شهری مانند الیگودرز که بختیاری نشین هستند در رسانه های لرستان جایی دارند. کدامیک از برنامه های صدا و سیمای لرستان به مردم الیگودرز ارتباط پیدا می کند. غالب برنامه ها به زبان لکی و خرم آبادی است. ما در یک استان هستیم و همگی داعیه لر بودن داریم آنگاه شما ما را اصلا به حساب نمی آورید حال طلبکارانه از استانی صحبت می کنید که جمعیت بسیار ناچیزی لرتبار آنهم مربوط به قرون گذشته دارد؟
بهتر است آدم اول یک سوزن به خودش بزند بعد یک جوال دوز به مردم.
چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است.


دوست عزیز لرها در هر کجا که باشند عزیزند یا در الیگودرز یا لوشان یا هر کجای دنیا .
نقل قول کردن
#9 غلامرضا مهرآموز 1396-01-10 18:07
سلام و با تبریک سال نو
گزارش بسیار زیبایی بود

آفرین بر این لرهای راستین
سپاسگزاریم
نقل قول کردن
#10 ناشناس 1396-01-10 20:08
لرهای گیلان دوستتون داریم...لوششان جزیی از لرستانه❤❤❤❤❤
نقل قول کردن
#11 عباس 1396-01-10 22:36
به نقل از همشهری:
اگه تشریف ببرید اطراف خراسان شمالی شهر آشخانه اونجا هم از لر های تبعیدی هست که بسیار خونگرم ولی محروم هستن

ببخشید شما از لرهای تعبیدی اشخانه اطلاعاتی دارید؟ من دنبال اطلاعاتی از اونها هستم اگه امکانش هست کمک کنید.ممنونم.
نقل قول کردن
#12 میلاد 1396-01-10 22:39
کلا ایل بختیاری با سه چهار میلیون نفر جمعیت حتی یک شبکه استانی ندارد اکثر جمعیت بختیاری ها در استان خوزستان هستند که شبکه استانی شان عربی است امیدوارم لر ها با ده میلیون نفر جمعیت یک شبکه ملی داشته باشند چون که بجز کسانیکه در گذشته تبعید شده اند امروز هم تبعید شدگانی داریم که برای کار در سی استان دیگر پخش شده اند
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تذكر: نظرات حاوي توهين يا افترا به ديگران، مطابق قوانين مطبوعات منتشر نمي‌شوند

بازگشت به بالا