یافته، اولین پایگاه خبری دارای مجوز در لرستان

طبیعت در لغت از طبع و خوی و غریزه مشتق گردیده است. آب، خاک، باد و آتش، 4 مظهر طبیعی هستند که انسان در ادواری پرستش آن‌ها را بر خود واجب و بر قابل احترام بودن آن‌ها اهتمام داشته و اهانت به این مظاهر طبیعی را جرم‌انگاری و قابل مجازات می‌دانسته است.

گفت‌وگو با مردِ طبیعت لرستان: زماني در سبزه‌ميدان كبك و تيهوي شكارشده مي‌فروختند!در گذشته، انسان در بهره‌وری از نظام طبیعت، نهایت تعادل را رعایت می‌نموده و به اندازه‌ی نیاز از آن برداشت می‌کرده است.

طبیعت منبعی بوده برای رفع نیاز‌های اولیه و حیاتی بشر که از این منبع برای هدایت در ارکان مختلف زندگی خود الهام می‌گرفته است.
این نظام در واقع صحنه‌ی عبادات و نیایش بشر بوده و این باور وجود داشته و دارد که نظام طبیعت به حکم خدا به وجود آمده؛ پس طبیعت محل نیایش، عبادت، یاد خدا و به تعبیری محلی برای مبعوث شدن پیامبران بوده است.

امروزه صیانت از طبیعت با توجه به بحران‌های زیست‌محیطی تکلیفی است که به ذمه مردم هر کشوری مستقر است و آن‌ها مکلفند این وظیفه را ادا کنند.

عشق به طبیعت و مظاهر طبیعی نیز به موازات حفاظت از طبیعت می‌تواند در ماندگاری آن بسیار کارساز باشد. خصوصاً در فصول گردشگری، سیل جمعیتی که رعایت نزاکت را در برخورد با طبیعت نمی‌کنند و اثرات نامطلوبی که ماحصل  آن رویداد است، از خود به جا می‌گذارند را با آموزش‌های لازم و برای جلوگیری از انهدام بیش‌تر طبیعت و محیط زیست به همگان عرضه داشته و آنان را با این اصول آشنا سازیم.

در این جستار با آقای "مراد کرمی" از  پیشکسوتان ورزش کوه‌نوردی لرستان که از عاشقان و دل‌باختگان طبیعت نیز می‌باشد و به همين سبب ما به او لقب "مردِ طبیعت" لرستان را داده‌ايم، صحبت دوستانه ای داریم تا با نگرش، دغدغه و آمال وی در این زمینه  آشنا شويم:

 

جناب کرمی! لطفاً به اختصارخود را معرفی نمایید و از علاقه‌‌تان به طبیعت بگویید.

 سال 1322 در خرم‌آباد متولد شدم. پدر و پدر‌بزرگم در جاي محله كنوني کیو ساكن بودند. پدرم شخص سلیم‌النفس و خیری بود که به امور افراد نیازمند رسیدگی می‌کرد. در شهر خرم‌آباد موقوفاتی داشته است و با هزینه‌ی شخصی مسجد طالقانی را بنا کرده و در اهدای عرصه‌ی چند مدرسه اقدام نموده است. من از همان اوان کودکی به طبیعت علاقه‌مند بودم، روحیه‌ی ایلیاتی که در ضمیر اكثر ما لرها وجود دارد و من هم از این امر مستثنی نیستم، از مهم‌ترین شاخصه‌های این عامل است که من را به سوی طبیعت سوق داده است. در سالیان پیش سكنه کوهستان با انگیزه‌هایی خاص مانند: شکار یا نگه‌داری از گله و ... عازم کوه می‌شدند و به مفهوم امروزی مردم به کوه نمی‌رفتند ولی من با مفهوم جدید آن و با انگیزه‌ی و نگرشی غیر‌مادی‌، دل به طبیعت می‌زدم تا از مواهب طبیعی آن لذت ببرم. با این وصف دوری از این فضا برایم قابل تحمل نیست حتی اگر شرایط محیطی خوبی داشته باشم.

به یاد دارم که در اوایل دهه‌ی 40، خدمت سربازی را در تهران و در مجموعه‌ی تاریخی سعد‌آباد، کاخ شهر(پاستور) می‌گذراندم و با وجود امکاناتی که درآن زمان در هیچ جای کشور وجود نداشت و در اختیار ما بود احساس دلتنگی شدیدی برای زادگاهم داشتم به نحوی که خود را در زندان محبوس و محصوری می‌دیدم. دوری از زاگرس سبب شده بود، هر بار که به مرخصی داخل شهری می‌گرفتم به ارتفاعات دربند و درکه می‌رفتم. بسياري از هم‌قطاران و دوستانم در تهران در ارگان‌های دولتی و خصوصی استخدام شدند ولی من که صبح‌ها به دیدن سفیدکوه و مخمل‌کوه عادت داشتم، پس از انقضای خدمت زیر پرچم، یک لحظه نتوانستم برای ندیدن چشم‌اندازهای بکر شهرم درنگ کنم.

 

پس به زادگاه‌تان برگشتيد! بعد چه شد؟!

بله. خرم‌آباد در آن زمان یکی از زیباترین شهرهاي ایران بود. شهری متوسط در میان دره‌ای مملو از چشمه‌سار و جویبار که حاشیه آن؛ باغ‌های خضر، پامنار(شقايق)، شاه‌آباد(مطهري)،کیو، باغ دختران و ... تا جنگل‌های بلوطی که از میدان کیوي امروزی شروع می‌شد و تا سینه‌ي سفیدکوه امتداد داشت، آن را احاطه کرده و زیبایی خاصی به این شهر داده بودند. آن مناظر بی‌نظیر فدای حرص و طمع ما انسان‌ها برای توسعه‌ی شهرنشینی و ساخت و سازهای بی‌رویه شد؛ بدون آن که جای‌گزینی(فضای سبز) برای آن همه زیبایی لحاظ کنیم.


در مورد توجه بیش‌تر مردم به طبیعت در زمان‌هاي گذشته و مقايسه آن با زمان حال صحبت كنيد.

در دوران کودکی ما طبیعت جزئی از زندگی ما بود. مظاهر طبیعی از قداست خاصی برخوردار بودند. باورهایی مثل سوگند به اشعه‌ی آفتاب، نور ماه، پاکی آب و دخیل بستن به درخت و ... وجود داشت که همگی این حالات حاکی از ارزشمندی و احترام به طبیعت بود. آلوده کردن سرچشمه‌ها و شکستن شاخه‌ها و از همه مهم‌تر از بین بردن شکوفه‌ی درختان گناهانی عظیم بودند. انسان‌ها فقط به قدر نیاز از طبیعت بهره می‌بردند. زندگی شهر‌نشینان مانند روستاییان از بی‌آلایشی برخوردار بود. همه تولیدکننده بودند. شهرنشینان با نگه‌داری ماکیان و دام سبک و طبخ نان در منزل، کاملاً خودکفا بودند و وقتی روستاییان به شهر می‌آمدند با خود نعمت و برکت به ارمغان می‌آوردند. امروزه جای تاسف است که جمعیت کثیری از روستاییان یا ساکن شهر شده‌اند و یا اگر در روستا زندگی می‌کنند از لبنیات(‌دوغ و شیر و ...) صنعتی که برای رفع نیاز شهر‌نشینان است، استفاده می‌کنند و ظروف پلاستکی نگه‌دارنده‌ی موادغذایی را در نزدیکی روستا و یا در زمین‌های زراعی و کلاً در طبیعت رها می‌کنند که علاوه بر صدمات زیست‌محیطی غیر‌قابل جبران، چهره‌ی طبیعت را زشت گردانیده‌اند.

 

شما چه راه‌کاری برای جلوگیری از تخریب طبیعت ارائه می‌دهيد؟

پیش از پرداختن به سوال شما باید عرض نمایم که سوال شما تخصصي است و من به عنوان یک شهروند، فاقد این صلاحيت پاسخ می‌باشم. با وجود این و با استناد به تجربیاتم در چند دهه در این زمینه، باید اذعان نمایم که اگر هر کسی حد و حدود خود را بداند، طبیعتاً مشکلاتش حل می‌گردد. در توضیح و تکمیل عرضم باید اضافه نمایم اگر شکارچی بداند چه شکار می‌کند، اگر کشاورز بداند چه می‌کارد و در کجا می‌کارد، اگر چوپان بداند که گله‌اش در کجا تعلیف می‌کند، اگر گردشگر بداند چگونه و در کجا و با چه مهر و عطوفتی با طبیعت برخورد می‌کند ودهها بلکه صدها اگر دیگر ... که فقط و فقط، پاسخ‌گوی این رفتارها، بزرگ‌ترین مخرب محیط زیست يعني بشر دو پا است! مهربانی طبیعت را باید این‌گونه توصیف کنیم: ما آتشش می‌زنیم، او می‌رویاند! ما آب به رویش می‌بندیم، او می‌زایاند. ما برچهره‌اش زباله می‌ریزیم، او جذبش می‌کند!  خلاصه طبیعت خیلی بخشنده است و بخل انسان به طبیعت، سبب قهر او نسبت به ما نمی‌گردد. طبیعت، دوست ماست حتی اگر درختش را ببریم تا آخرین لحظه درختش سایه از سرما کم نمی‌کند ولی در فقدان موجوداتش در واپسین رمقش، اسیر قهر طبیعت می‌شویم و به حقارت خود در مقابل خشم آن‌، که به دست خود فراهم آورده‌ایم پی می‌بریم.

 

راستي، شما به تیر‌اندازی و شکار حیوانات علاقه‌مند هستید؟

اجازه دهيد اول نكته جالبي را توضيح دهم: اواخر دهه‌ی 20 و اوایل دهه‌ی 30 را به یاد دارم، زمانی که در عالم کودکی پای صحبت معمرین لرستاني می‌نشستم و من از آن‌ها می‌خواستم داستان‌هایی از رویارویی با جن و پری و داستان شکار حیوانات عجیب‌الخلقه و افسانه‌ای را برایم تعریف کنند. بعضی از آن اشخاص که سال‌ها کوه‌گردی کرده بودند و به قول خودشان چوب هزاره را چند بار انداخته بودند(چوب خط هزار‌تایی شکار قوچ و میش را چند بار پر کرده بودند) با پوزخندی خط بطلان بر آرمان‌هایم می‌کشیدند و خطاب به من می‌گفتند: جن و پری در متل‌ها است اما بعضاً اشخاصی هم از آن جرگه از مشاهده‌ی رد پا، صدا و سایه‌ی دیو، داستان‌ها در سینه داشتند و یا حکایتی از پدر یا پدر‌بزرگ فلاني نقل می‌کردند که فلانی دیوی را در فلان‌منطقه کشته و برای آن قضیه شواهدی می‌آوردند. نقال با آن تعاریف که با حرارت تمام بیان می‌کرد ما را تا پاسی از شب به شنیدن این افسانه‌ها میخ‌کوب تعاریف خود می‌کرد. بعداً که خود، پا به آن عرصه گذاردم، برایم هویدا شد که در عالم واقع، فقط حیوانات درنده و چرنده از آن نوعی که خداوند آفریده در کوهستان و بیابان وجود دارند و من هم‌چون گروه اول به عدم وجود حیوانات و موجودات وهمی معتقد شدم، اما در مورد سوال شما و علاقه‌مندی‌ام به شکار باید عرض کنم که من از بچگی عاشق تفنگ و شکار بودم. همان‌طور که عرض کردم این فرهنگ شفاهی به وسیله‌ی سالمندان که مهم‌ترین الگوی جامعه بودند به ما کودکان که الگو‌پذیر‌ترین گروه‌ها بودیم انتقال می‌یافت. علاوه بر آن، در آن زمان اشخاص و خانواده‌هایی از راه شکار ارتزاق می‌کردند. در همین سبزه‌میدان خودمان، قوچ، میش، کبک و تیهو را آویزان می‌کردند و می‌فروختند. مفاهیم محیط زیست و حیات وحش برای جامعه آن روزی موضوعیت نداشت و شکار نه تنها امری حسنه در فرهنگ لرستان بود و ممنوعیت قانونی نداشت و مورد تایید شرع هم قرار گرفته بود، بلکه دست‌افزاری برای اشخاص شجاع بود که می‌خواستند خود را با آن صفت در جامعه به عنوان تفنگ‌چی معروف کنند. یکی از معروف‌ترین این تفنگ‌چی‌های حرفه‌ای مرحوم "قیاس شاهی‌وند" بود که با پدرم رفاقت داشت و به منزل ما می‌آمد و با توجه به علاقه‌مندی پدرم به اسلحه، او برای پدرم اسلحه می‌آورد. در اوایل دوره حكومت پهلوی دوم، نسبت به نگه‌داری اسلحه بسیار سخت‌گیری می‌نمودند، ولی ما در منزل مخفیانه اسلحه نگه‌داری می‌کردیم. با این اوصاف، امروزه تفنگ و تفنگ‌چی به مفهوم گذشته معنی خود را از دست داده است و اگر شخصی مبادرت به شکار نماید، می‌توان او را قاتل موجوی بی‌گناه قلمداد نمود! حتی اگر مجوز شکار برای شخص صادر گردد این امر بسیار قبیح است، چون با وجود کمی جمعیت وحوش، صدور جواز شکار بر اساس ضوابط صورت نگرفته است. در مورد تیر‌اندازی باید عرض کنم که من قبلاً تفنگ جنگی داشته‌ام ولی در حال حاضر تفنگ شکاری(دارای مجوز) دارم و بسیار علاقه‌مند به این ورزش و فن هستم و در این امر مهارت نسبی با تفنگ جنگی و شکاری دارم و اگر آماجگاه بی‌جانی بیابم به هدف می‌زنم. من معتقدم هر ایرانی باید آموزش‌های لازم دفاعی را برای دفاع از وطن ببیند. روحیه‌ی حماسی لرها و علاقه‌شان به تفنگ سبب شده که زمانی که به خدمت نظام وظیفه اعزام می‌شوند، سر و گردنی از سایر هم‌قطاران‌شان در آموزش و رزم بالا‌تر باشند. البته نکته منفی این امر هم سبب شکار بی‌رویه از حیات وحش شده است که امید‌وارم این امر با آموزش‌های لازم و پی‌گيری سیاست‌گذاران مرتفع گردد.

 

خب جناب كرمي، حال از کوه‌پیمایی‌های‌تان بگویید.

بیش‌تر کوه‌پیمایی‌های ما یک روزه و درون‌استانی است، ولی صعود‌های 2 روزه، 3 روزه هم داریم. زمستان‌ها در مناطق گرمسیر و جنوبی استان که بسیار هم دیدنی است، به گلگشت می‌پردازیم. استان ما به معنی واقعی چهار فصل است. در زمستان گذشته زمانی که مناطق شمالی استان سرمای طاقت‌فرسا را تجربه می‌کردند و گروه‌هایی صعود زمستانه داشتند، ما در مناطق جنوبی هوای بهاری را استنشاق می‌نمودیم و با مقایسه دو اقلیم در یک روز، عملاً به این اختلاف دمایی و سرزمینی پی می‌بردیم. بعضی‌ها فکر می‌کنند که برای کوه‌پیمایی باید وقت و پول زیادی هزینه کنی! این یک باور غلط است که در جامعه وجود دارد، تنها چیزی که برای گلگشت نیاز است، یک دل خوش و بی‌آلایش است‌. با کم‌ترین امکانات و با وسایل نقلیه عمومی با یک جیره و توشه‌ی اندک می‌توان از زیبایی طبیعت لذت برد. خوشبختانه با وجود تور‌های گردشگری که در استان و شهر ما وجود دارد، بسیاری از مشکلات هم‌نوردان برای ایاب و ذهاب حل شده است. در این‌جا شایسته است از آقایان: حسینی، دلیری و سایر سر‌گروه‌های تور‌های گردشگری که این مهم را به عهده گرفته‌اند و زحماتی را در این راه متقبل شده‌اند، قدر‌دانی نمایم.

مراد كرمي مردِ طبیعت لرستان

هیأت کوه‌نوردی برنامه‌هایی برای شما و هم‌نوردان‌تان دارد و یا امکاناتی را برای شما در نظر گرفته است‌؟

هیأت کوه‌نوردی برای کوه‌پیمایی و گلگشت برنامه‌ریزی ندارد و اگر سالی یک یا دو بار با‌ر برای کوه‌نوردی به ارتفاعات برنامه داشته باشد، محاسبه و برنامه‌ریزی‌اش معمولاً حساب شده نیست و بعضاً به دلایلی که من از آن امور اطلاعی ندارم، صعود‌هایی را لغو نموده است. البته با توجه به محدودیت‌هایی که در بودجه هیأت کوه‌نوردی وجود دارد ما نباید انتظار داشته باشیم بودجه‌ی قابل توجهی را به کوه‌پیمایی تخصیص دهد ولی از اعضاي محترم هیأت انتظار دارم که چند صعود درون‌استانی را به ارتفاعات در تقویم ورزشی كاري‌شان بگنجانند. با وجود این و با توجه به محدودیت‌های مالی هیأت، من و هم‌نوردانم آمادگی داریم هزینه‌های این گونه صعودها را تقبل نماییم.

 

از هم‌نوردان‌تان بگویید.

من هم‌نوردان بسیار دوست‌داشتنی و وفاداری دارم که در در وفای به عهد و در مشکلات و موانعی که در صعود‌های‌مان برای‌مان پیش می‌آید مرام کوه‌نوردی ازخود نشان داده‌اند. آقایان: سرهنگ علی‌اکبر سلاطی، حاج ابراهیم علی‌پور، حاج محمد ولی‌نیا، سارنگ شریفی، علی ضابط، صمد گودرزی، کمال محمدی‌پور، بهرام بیرانوند و صدها دوستی که در تاریکی شب‌، سرمای زمستان و گرمای تابستان افتخار هم‌نوردی‌شان را داشته‌ام و از آن‌ها خاطراتی به یاد ماندنی دارم.

 

بسيار خب، به خودتان بازگرديم،  كسي به سن و سال شما چطور اين همه فعاليت دارد؟

در حال حاضر و در این سن و سال، هفته‌ای یک الی دو بار به کوه می‌روم و با دوربین غیرحرفه‌ای و در فصول مختلف سال به عکاسی از مناظر و چشم‌اندازهای بکر و زیبای استان می‌پردازم. علاوه برآن مطالعه، خصوصاً تاریخ و ادبیات فولکلور را در حد بضاعت خود در برنامه‌ی روزانه‌ام می‌گنجانم؛ با توجه به علاقه‌ام به حیات وحش، ویدئوهای مستند حیات وحش را از شبکه‌های تلویزیونی رصد می‌نمایم. معتقدم انسان باید سعادت و سلامت خودش را با همت خودش به دست بیاورد و در چند روزه زندگی از این مواهب خدادای که در اطرافش هست لذت ببرد و دغدغه‌ی خود را به حداقل برساند. خدا را شکر از زندگی راضی هستم دارای فرزندانی می‌باشم که دارای تحصیلات دانشگاهی هستند و از آنها رضایت کامل دارم و در زندگی دوران بازنشستگی یا دقیق‌تر بگویم دوران پیری دغدغه‌‌ی خاصی ندارم. فرایند پیری بخشی از زندگی ماست و اگر پیری به سراغ ما آمد، باید پذیرای آن باشیم و برای متعادل بودن زندگی باید در دوران جوانی به این فکر باشیم که سالم پیر شویم، نه این که هرگز پیر نشویم!

 

و کلام آخر؟

به همه‌ی جوان‌ها توصیه می‌کنم که علاوه بر تحصیل دانش به سلامت جسم هم توجه داشته باشند. زندگی فقط داشتن تخصص در یک رشته‌ی خاص نیست و برای رسیدن به تخصص باید مسایل جانبی را لحاظ کرد. پزشک متخصصی که از بیماری قلبی، قند و چربی خون و ... رنج می‌برد، به نظر من چیزی از تخصصش یاد نگرفته است، زیرا نتوانسته با ورزش ورژیم غذایی، سلامت خود را حفظ کند و یا بیماری‌اش را کنترل نماید. هر شخصی در کنار  تخصصش باید به ورزش و خصوصاً ورزش کوه‌پیمایی و پیاده‌روی با هر وضعیت جسمی و سنی بپردازد تا علاوه بر سلامت تن، مرارت‌های زندگی نیز در قیاس با سختی آن فعالیت‌ها برایش آسان گردند. و حرف آخر اين كه: بیاموزیم که با طبیعت مهربان باشیم.

 

گفت‌وگو از: سیاووش حیدری

دیدگاه‌ها   

#1 اسبیکو 1393-04-23 12:54
بعد از خواندن این مصاحبه حس کردم که چه قد به عنوان یک جوان لرستانی از طبیعت دورام . و به این بزرگمرد تبریک می گم که همچنان با روحیه به کوهنوردی در کنار جوانان ادامه می ده . یک خسته نباشید به سایت یافته به خاطر مصاحبه زیبا و وزین اش می گم و امیدوارم که هیئت کوهنوردی استان هم گام های در راه ارتقا بر داره و از هم چین پتانسیل ها و استعداد های در هر سنی استفاده بکند .
نقل قول کردن
#2 داوود 1393-04-23 16:41
با تشکر از آقای سیاووش حیدری که زحمت مصاحبه را از مرد طبیعت لرستان متقبل شده اند.
نقل قول کردن
#3 کمال 1393-04-23 20:48
من مفتخر به همنوردی با جناب کرمی هستم.ایشان نمونه ی کامل یک شخص عاشق ودوست دار طبیعت است. سلامتی روزافزون ایشان وهمه ی پیشکسوتان کوهنوردی را از خداوند متعال خواستارم.
نقل قول کردن
#4 طوفان 1393-04-24 21:00
بسیار ز یبا...این افراد مایه سربلندی این مرز و بوم هستن...انشاله که راهکارهای بزرگان اهل فن بیشتر استفاده کنیم
نقل قول کردن
#5 مصطفی 1393-04-25 16:17
واقعا که ایشان نمونه یک فرد عاشق طبیعت است که ان شا اله همیشه سالم باشند و به کوه پیمایی های خود ادامه دهند.
نقل قول کردن
#6 رضوان 1393-04-26 18:37
درود بر مرد طبیعت و کوهستان
نقل قول کردن
#7 سارا 1393-04-26 18:50
من به آقای کرمی افتخار می کنم و امیدوارم همیشه سربلند و پیروز باشند.
نقل قول کردن
#8 ماندانا 1393-04-27 10:49
من به عنوان یک لرستانی به ایشان افتخار می کنم.
نقل قول کردن
#9 ماندانا 1393-04-27 10:50
lمن به عنوان یک لرستانی به ایشان افتخار می کنم.
نقل قول کردن
#10 lمحسن 1393-05-06 01:34
درود بر مرد خستگی ناپذیر خرم آباد و عموی دوست داشتنی خودم
نقل قول کردن
#11 سهند 1393-08-12 16:08
مرد طبیعت؛ چه تعبیر جالب وبا مفهومی...با تشکر از نویسنده وخبرگزاری یافته
نقل قول کردن
#12 مرجان 1393-08-12 16:14
طبیعت بکر لرستان این قابلیت را دارد که آدم عمر ش را وقف آن بکند.
نقل قول کردن
#13 مسعود 1393-09-08 15:26
بنده از نزدیک جناب کرمی مرد سربلند و همیشه شاداب طبیعت را میشناسم.ایشان نمونه بارز یک مرد دوست دار طبیعت بوده و در حفظ این مورد میبایست او را یک سرمشق و الگو قرار داد مصاحبت با ایشان باعث افتخار ماست و ایشان فردی بسیار دوست داشتنی و تو دل برو میباشد


دوستت داریم عامو کرمی
نقل قول کردن
#14 رضا گودرزی 1393-11-06 00:33
بنده هم افتخار همراهی با بزرگواران. جناب کرمی . سرهنگ سلاطی و دیگر یاران رو داشتم .با اینکه از نظر سنی متعلق به حداقل 2نسل قبل من هستند اما از نظر فکری کاملا آپدیت.مخالف شکار.مخالف تخریب طبیعت.تمام زندگیشان 100% سالم بدور از حتی 1دونه سیگار.از هر نظر بهترین الگو برای ماها.خدایا حفظشون کن.خدایا سلامتی بشون بده
نقل قول کردن
#15 علی 1393-11-23 00:56
به نظر من این مصاحبه جمع بین طبیعت و طبیعت گردی وآداب و رسوم بومی لرستان از زبان کسی است که عشق به طبیعت این دیار با تار و پود وجودش آمیخته است از دید من مهر و انس ایشان به طبیعت قابل ستایشه و صحبت های ایشان تلنگریه به ما جوانترها در اصلاح روش زندگی و شیوه نگرشمون به طبیعت و محیط پیرامون امیدوارم این قبیل ادای دین کردنمان به پیشکسوتان احترام به
طبیعت تداوم داشته باشه.
مرسی از مرد طبیعت لرستان عمو مراد و مرسی از حسن سلیقه ی سیاوش حیدری و خبرگزاری سایت یافته.
نقل قول کردن
#16 محد خیر الهی 1394-02-13 23:25
عامو کرمی دوستت داریم
افتخار کوهنوردی لرستانی
همیشه پایدارباشی
نقل قول کردن
#17 سجاد شکوری راد 1394-02-19 13:15
درود بر جناب کرمی، ایشان علاوه بر روحیه عالی ، حسن خلق و مناعت طبع فرزندان شایسته ای به جامعه معرفی نموده اند که در عرصه های علمی همواره باعث افتخار لرستام و لرستانی هستند و در کشورهایی چون کره و استرالیا سفرای شایسته ای برای شهر خرم اباد هستند، پاینده باشند
نقل قول کردن
#18 الناز 1394-02-20 00:19
من از لرستانی های ساکن مرکز هستم، افتخار می کنم به لرستانی بودنم.طبیعت لرستان خیلی زیباست...
نقل قول کردن
#19 محمود 1394-03-26 01:37
وجود این اشخاص باعث تقویت روحیه جوانان وتشویق به ورزش و طبیعت گردی می شود .آرزوی سلامت برای ایشان داریم .
نقل قول کردن
#20 احمد 1395-07-01 11:06
درود بر مرد طبیعت لرستان.امیدوارم در حفظ طبیعت پیرامونمان کوشاتر باشیم
نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه

تذكر: نظرات حاوي توهين يا افترا به ديگران، مطابق قوانين مطبوعات منتشر نمي‌شوند

بازگشت به بالا